Podes baixar un Zip de 38 MB cos sete temas de O diaño e a mona en mp3 premendo aqui ou baixalos directamente coas seguintes ligazóns :

1. A Marronda 2.0
2. Bardar
3. Birdland
4. O diaño e a mona
5. Teentown
6. Telexornal
7. The hands of the priestess

Capa do CD

XURXO ROMANI - O DIAÑO E A MONA (2007)
O nome xorde dunha frase tantas veces escoitada á miña avoa. Empregada para amosar admiración, perplexidade, estrañeza diante dalgo “moderno” e imprevisible. Nunca aclarado por qué empregaba aquela imaxe, aquela estraña parella, “¡¡O Diaño e a Mona!!”. Tempo despois souben por qué aquelas xentes de Lugo emparellaban de xeito inverosímil ó principe das tebras co primate de sexo feminino diante do asombro ou a confusión. No mencer do cine, a comezos do século XX, un dos primeiros aparellos que chegou a aquelas pequenas vilas de provincia foi un proxector de imaxes en movemento, un precursor do cine mudo, que amosaba a escena dunha persecución entre un diaño e unha mona. A admiración e perplexidade daquelas persoas humildes diante da engaiolante novidade da técnica foron a explicación da frase que perviviu ó longo dos anos nos nosos paisanos.
A toupada entre a zanfona e a música contemporánea busca o paralelismo con aquel choque de culturas que provocou o primeiro cinema na Galicia de fai cen anos. Nestes temas musicais, a zanfona electroacústica é empregada de xeito intencionado fora do seu contexto de instrumento medieval e popular, e en certos casos o seu son é manipulado con programas multiefectos. As fontes son, como é lóxico, a música tradicional, pero tamén o drum´n bass, o rock progresivo, o funk-jazz de finais dos anos 70 e a música electrónica fabricada con “loops”.
O emprego da zanfona deste xeito non é unha novidade. O camiño fóra xa trazado por mestres como Germán Diaz, Marc Egea, Matthias Loibner, Stephane Durand, Gilles Chabenat, Oscar Fernández e o seu grupo “Bonovo”, e por suposto polo pai da zanfona moderna, o poliédrico músico Valentin Clastrier. Se o Cego de Mazaricos poidese escoitar estas músicas, ben certo que o primeiro que lle viría á boca sería “¡O diaño e a mona!”

Músicos:
Xurxo Romaní: zanfona electroacústica, guitarra acústica, saz, programación.
Amadeo Koichi Tanehashi: guitarra eléctrica, baixo eléctrico.

Zanfona do luthier Wolfgang Weichselbaumer www.weichselbaumer.cc

Contacto: xurxoromani@hotmail.com / 646206294

Todos os temas compostos por Xurxo Romaní agás os números 4, 5 e 7 (Jaco Pastorius, Steve Hackett e Joe Zawinul, respectivamente)

O diaño e a mona está editado por A REGUEIFA PLATAFORMA.

Podes baixar un Zip de 57 MB cos once temas de Mandranugalla en mp3 premendo aqui ou baixalos directamente coas seguintes ligazóns :

Capa do CD / Contracapa do CD

XURXO ROMANI - MANDRANUGALLA (2006)
O disco Mandranugalla (mestura de dúas verbas, catalana e galega, que definen o arte da preguiza) combina zanfona contemporánea con todo tipo de instrumentos reais e sampleados, bebendo das fontes da música tradicional galega, da música islámica, e da música medieval. A zanfona vai acompañada nos nove temas por percusións reáis e sintéticas, e todo tipo de
instrumentos. Feito aínda máis destacado nos dous temas remesturados por Fanny+Alexander que figuran coma bonus tracks, remesturas electrónicas que pretenden que o instrumento saia do mundo elitista da música folk e tradicional e chegue sen complexos ao gran público.

Xurxo Romaní, galego residente en Barcelona dende hai 13 anos. Gaiteiro, entusiasta da música tradicional galega, das músicas árabes, da música medieval e renacentista, autodidacta de diversos instrumentos de corda (mandolina, saz, oud, bouzouki) e adicado dende 1997 ó estudo da zanfona. Ex-compoñente do xa desaparecido grupo de música folk galaico-mediterránea Ondina Xana, compoñente do sexteto de música antiga Organistrum e colaborador doutros músicos da escea galaico-barcelonesa como César del Caño ou Míriam González.
A fascinación pola zanfona vénlle dende cativo, pero como moitos outros rexeitou comezar co instrumento pola dificultade naquela época de conseguir un a un prezo razoable e coas características técnicas necesarias para sacarlle partido. No folk galego, ate hai pouco, a zanfona ten desempeñado o papel de instrumento secundario, e nos últimos anos a adopción da zanfona contemporánea, con melloras técnicas notábles, vai acompañada dunha explosión de creatividade e de novos músicos adicados a sacarlle a este milenario sintetizador medieval todo o que leva dentro.
Descubre a zanfona contemporánea influido por músicos cataláns como Eduard Casals e Marc Egea, e polo luthier Sedo García, que constrúe en Catalunya zanfonas inspiradas no modelo francés. Profundiza no seu estudo en cursos coa Asociación Ibérica da Zanfona con Gilles Chabenat, Pascal Lefevre, Nigel Eaton ou Valentin Clastrier. Toca unha zanfona electroacústica construida polo luthier austríaco Wolfgang Weichselbaumer.

Contacto: xurxoromani@hotmail.com / 646206294

Mandranugalla está editado por A REGUEIFA PLATAFORMA.